प्रेम सागरात् भीजलेत् सगळे
जानेवारी 16, 2008
Filed under प्रेम सागरात्
लेबले (टॅग्ज): प्रेम सागरात्, chandani, gulab, hruday, marathi kavita, mehek, mehhekk, nabh, prem, samarpan
प्रेम सागरात् भीजलेत् सगळे
तरी म्हणती प्रेमास अंधळे
पाउल ठेवा जपूनी जरा तुम्ही
उघडे असुदेत सतत ते डोळे
प्रेमात स्वतः ला विसरून जाणे
फक्त दुसर्या साठी मग जिणे
जेव्हा ओथम्बुन वाहते घागर
एक मेकांचे नंतर मोजति उणे
कोणावर प्रेम करण्या पूरवी
आधी स्वतः वर प्रेम करावे
ह्याच सुंदर गुलाब पुष्पानी
दुसरे हृदय सुद्धा भरावे
प्रेमाचे गीत हे असे असावे
दोन्ही नयनी सारखे दिसावे
प्रेमाचे रांग कितीही उधळले
तरीही ते ओंजळीत उरावे
प्रेम हे एकमेकांना अर्पण
प्रेमाचे दुसरे नाव समर्पण
नुसते पाहून मनी ओळखावे
प्रेमाचा पारदर्शक हा दर्पण
कधी प्रेम उमलते बहरते
कधी अगणित प्रतीशा पहाते
दोघाच्या वाटा मिळाल्या ठीक
नाही तर ते हृदयात रहाते.

